به خوابی که در بند بیداری است

به چشمی که سهمش دل آزاری است

به اشکِ پُر از بغض درماندگی

به دردی که آغاز بیماری است

من آن بغض مردود راهم ولی

لبم زیر دندان پی زاری است

ترک خورده غم در شبستانِ من

نصیحت کجا رنگِ دلداری است

کسی امشب از من نگیرد سراغ

ز چشمانِ من خونِ دل جاری است

تن دفترم از کنایه کبود

همانندِ زخمی که بس کاری است

بیا پر کنم از هوای غزل

غزل های من حرفِ تکراری است

#زهراقاهری

امشب تمام شهر در رنج و عذاب است

در کوچه هایش یک نفر پر اضطراب است

نبضش به تندی میزند ناکوک و مبهم

چشمش اسیر واژه های یک سراب است

گرگ هوس آلوده ای از پشت دیوار

اورا طلب می سازد و او مستِ خواب است

در جیغ های ساکتش میگوید آن زن

این شهر با نامردمی هایش خراب است

می خندد و می گوید او با چشم گریان

هر آرزو اینجا فقط نقشی بر آب است

نقشی به رنگ گل اگه میروید اینجا

نقش فریبی مانده در پشت نقاب است

#زهراقاهری

بیستون کندنِ بیستون سخت می شد اگر فرهاد را در قفس می کردند #زهراقاهری + نوشته شده در جمعه نوزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 19:16 توسط زهرا قاهری |

وقتی دلت با خنجری شد زخمی و مصدوم شعر تو از شیون زدن هم میشود محروم مجنون اگر باشی دلت آغشته با خون است چشمِ تو در افیون ِ چشمش میشود مسموم یک روز دستش با دلت گرم ِ نوازش بود روزی درون چشمهایش میشوی محکوم آیا کسی میفهمید اینجا دختری تنها در خلوت ِ دستان نامردی شده چون موم چشم ِ هوس با من سخنهای حرامی داشت در تنگی پس کوچه های ناکجایی شوم هر روز و شب بر روی زخمِِمن نمک می ریخت با دستهائی از محبت خالی و موهوم هرگز کسی این را نمی داند درونم چیست تا انتهای قصه ی این دخترِ معصوم شاید خدا باور کند صدق بیانم را در لا به لای این همه گفتارِ نا مفهوم زهرا قاهری zahraghaheri78@